Niemand hoeft te leren
hoe met waanideeën te leven.
De dood, is dat
niet net zoiets als slapen?
Hoeveel ervan heb je nodig
om te overleven?
Hoeveel om een geliefde
met woorden te behouden?
Je begint te snappen waarom
anderen zich vast aan dingen klampen
en ziet de waarheid van het tegendeel:
het tastbare is ontbeerlijk.
Tijd is niets anders dan dimensie vier,
niets anders dan verandering
van het materiële leven,
de dwangweg naar volkomen entropie.
Wat heeft de dode ontvolgd en ontvriend
door het leven te verlaten?
Is het zo simpel als de tijd,
ontsnapt aan de verandering?
Ik dacht dat je zei dat je voorgoed uit je woordenboek had geschrapt.
Yiyun Li
Dat was vroeger, zei ik. Jij hebt het er weer in gezet voor me.
Ontdek meer van Stan Lenssen
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
.
en ziet de waarheid van het tegendeel:
het tastbare is ontbeerlijk.
+++
Hoe arm zou de wereld zijn
wanneer wij elkaar niet zouden (kunnen) aanraken…
Mag ik hierna het antwoord achterlaten de neuropsychiater Boris Cyrulnik.
U kan het makkelijk verwijderen.
“”
De neuropsychiater Boris Cyrulnik is inderdaad wereldberoemd geworden door zijn onderzoek naar de gevolgen van extreme emotionele en zintuiglijke verwaarlozing, met name bij Roemeense weeskinderen na de val van het regime van Ceaușescu.
Hieronder volgt een samenvatting van zijn bevindingen over de impact van het gebrek aan aanraking en affectie:
1. De biologische impact (Hersenatrofie)Cyrulnik toonde met behulp van hersenscans (neuro-imaging) aan dat een gebrek aan aanraking en interactie niet alleen psychologische, maar ook fysieke schade aanricht. Bij de kinderen die in de Roemeense weeshuizen lagen te verpieteren zonder fysiek contact of stimulatie, was er sprake van:Hersenatrofie: Bepaalde delen van de hersenen, zoals de prefrontale cortex (verantwoordelijk voor emotieregulatie), ontwikkelden zich niet of krompen zelfs.Hyperactieve amygdala: Omdat de kinderen nooit veiligheid via aanraking hadden ervaren, stond hun angstcentrum constant ‘aan’. Dit leidde later tot extreme agressie of juist volledige apathie.
.
2. “Zintuiglijke isolatie”Cyrulnik beschrijft deze kinderen als zijnde in een staat van sensoriële deprivatie. Omdat niemand hen aanraakte, waste, tegen hen praatte of hen wiegde, ontstond er een ‘leegte’. Om zichzelf te prikkelen, vertoonden deze kinderen vaak “autistiform” gedrag, zoals:Heen en weer wiegen (stimuleren van het evenwichtsorgaan).Zichzelf bijten of krabben om toch íets te voelen.Een wezenloze blik in de ogen.
.
3. De kracht van Resiliëntie (Veerkracht)Ondanks de schokkende resultaten is Cyrulnik ook de grondlegger van het concept resiliëntie.
Hij ontdekte dat wanneer deze kinderen uit de isolatie werden gehaald en in een liefdevolle omgeving (zoals adoptiegezinnen) werden geplaatst, hun hersenen zich deels konden herstellen.
.
Inhaalslag: Zodra er weer affectie en veiligheid was, zag men dat het IQ steeg en de hersenactiviteit in de aangetaste gebieden weer toenam.
De voorwaarde: Er moet een “veilige haven” zijn (een persoon die het kind onvoorwaardelijk steunt) om het herstelproces in gang te zetten.
.
Kernboodschap van Cyrulnik: Een kind heeft aanraking en affectie even hard nodig als voedsel.
Zonder ‘emotionele voeding’ stopt de biologische ontwikkeling van het brein letterlijk.
De neurowetenschap van affectie volgens Boris CyrulnikIn deze video (Franstalig, maar vaak met ondertiteling beschikbaar) legt Cyrulnik uit hoe de afwezigheid van een “ander” de ontwikkeling van het menselijk brein belemmert en tot psychische schade leidt.
“”
Ik heb de video niet meegestuurd.
.
LikeGeliked door 1 persoon
Inderdaad, aanraking luistert nauw.
Desalniettemin luistert poëzie slecht
naar wetenschapsinzichten.
Dan verhoudt taal zich anders tot de wereld,
haalt woorden uit een keurslijf van exactheid.
Veel dank overigens voor uw toevoeging, die mij niet onbekend is.
LikeGeliked door 1 persoon
Desalniettemin luistert poëzie slecht
naar wetenschapsinzichten.
Dan verhoudt taal zich anders tot de wereld,
haalt woorden uit een keurslijf van exactheid.
++++
Mooi! En volkomen waar.
Wetenschap versus verbeelding.
Het ene exact en beperkt binnen de wetten.
Het andere vrij als een vogel op de thermiek van poëzie.
.
LikeGeliked door 1 persoon
Nog een belangrijke ‘Nota Bene’.
De tekst hierboven, schreef ik niet zelf, maar is, op mijn verzoek,
geschreven door mijn Assistent AI Gemini.
Boris Cyrulnik, zag en hoorde ik reeds vele malen
in ‘La Grande Librairie’ – TV5 – France – woensdagavond om 21u05.
Hij is werkelijk een mens naar mijn hart.
En een toonbeeld van ‘veerkracht’.
Hij overleefde WO II, alleen,
door zich als kleine jongen voor dood te houden,
op een kar vol lijken.
En toen moest hij nog aan het leven beginnen. Zonder familie.
Over de liefde.
Ooit zag hij een vrouw waarop hij ogenblikkelijk verliefd werd.
Zij was het.
Helaas, heeft hij haar nooit gesproken, noch gezien nadien.
.
LikeGeliked door 1 persoon